Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

ο χρόνος είναι κρίμα


...αυτή τη στιγμή... τώρα... κάποιος κάπου γεννιέται και κάποιος άλλος παθένει.

Σίγουρα κάποιος κοιμάται, κάποιος ξυπνάει, κάποιος νυστάζει, κάποιος ρωτάει, κάποιος σκέφτεται, κάποιος κλάνει, κάποιος πίνει καφέ, κάποιος δεν πίνει τίποτα, κάποιος πεινάει, κάποιος πονάει, κάποιος κλαίει, κάποιος φοβάται για την ζωή του, κάποιος ερωτεύεται, κάποιος μαλώνει, κάποιος δέρνει κάποιον άλλο, κάποιος περιμένει, κάποιος έχει οργασμό, κάποιος τρώει χυλόπιτα, κάποιος χορεύει, κάποιος σπάει το χέρι του, κάποιος γράφει και κάποιος διαβάζει αυτό το άνευ ουσίας κείμενο...

...και όλα αυτά γίνονται τώρα... αλλά το τώρα μόλις πέρασε και έγινε πριν... αλλά τώρα κάποιοι άλλοι ξανακάνουν τα ίδια κάπου αλλού... και μόλις γίνανε... άρα γίνανε πριν.. και θα ξαναγίνουν μετά... δηλαδή τώρα... πρίν...μετά... και πάλι τώρα...

Άραγε μπορείς να έντοπίσεις το τώρα;...
Μόνο για να γράψεις ή να διαβάσεις την λέξη τώρα χριάζετε κάποιος χρόνος. Διλαδή κάποια "τώρα"... δηλαδή ένα πριν, ένα τώρα και ένα μετά... Σαν να λέμε πώς το πρίν, το τώρα και το μετά είναι το ίδιο και το αυτό... Ναι, αλλά δεν είναι ίδια. Έχουν μία σαφή διαφορά... Μπέρδεμα...

...οκ... δεν λέω κάτι καινούριο. Δηλαδή το ότι ο χρόνος είναι σχετικός... αλλά εγώ είμαι άσχετος... και όλο αυτό το πρίν-τώρα-μετά με τρομάζει... ποτέ δεν σταματάει και ποτέ δεν ξέρω τι θα γίνει μετά... δηλαδή τώρα... δηλαδή πρίν... Και πάλι κάτι έγινε... Και τώρα; Τι θα γίνει τώρα;

....

...και μετά;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου